پرش به محتوای اصلی
وبلاگ اسنپ
وبسایت اسنپ

چای پررنگ واقعا ضرر دارد؟ آنچه علم می‌گوید

بروزرسانی: 9 دقیقه مطالعه 0 دیدگاه
سماور برنجی و قوری شیشه‌ای چای پررنگ کنار استکان چای و قند
دانستنی‌های غذایی نوشیدنی‌ها

ضرر چای پررنگ را نمی‌شود با یک جواب بله یا نه خلاصه کرد. برای بیشتر افراد سالم، نوشیدن چای به‌خودی‌خود مشکل خاصی ایجاد نمی‌کند؛ اما پررنگ‌تر شدن چای می‌تواند مقدار ترکیبات استخراج‌شده از برگ، از جمله کافئین و پلی‌فنول‌ها را افزایش دهد. در نتیجه، مقدار مصرف، زمان نوشیدن و حتی دمای چای اهمیت پیدا می‌کند. نگرانی درباره جذب آهن، بی‌خوابی و نوشیدن چای بسیار داغ پشتوانه علمی دارد؛ اما بعضی باورها، مثل اینکه چای پررنگ حتما فشار خون می‌آورد یا هرکس بعد از غذا چای بخورد کم‌خون می‌شود، بیش از حد قطعی بیان می‌شوند.

ادعا شواهد جمع‌بندی
چای جذب آهن را کاهش می‌دهد شواهد قوی بیشتر بر آهن غیرهِم اثر دارد؛ فاصله از غذا اثر را کمتر می‌کند
چای پررنگ باعث بی‌خوابی می‌شود شواهد قوی برای نقش کافئین مقدار کافئین و حساسیت فرد مهم‌تر از رنگ چای است
چای داغ برای مری مضر است شواهد قوی برای نوشیدنی بسیار داغ دمای بالای ۶۵ درجه مهم است، نه پررنگ بودن
چای پررنگ فشار خون را بالا می‌برد شواهد محدود برای ادعای کلی کافئین ممکن است فشار را موقتا بالا ببرد؛ اثر طولانی‌مدت چای یکسان نیست
چای پررنگ معده و دندان را خراب می‌کند شواهد محدود یا وابسته به فرد لک خارجی دندان ممکن است؛ علائم گوارشی بیشتر فردبه‌فرد است

پررنگ یعنی چه؟

چای پررنگ یک اصطلاح پزشکی یا اندازه‌گیری استاندارد نیست. معمولا وقتی مقدار برگ چای نسبت به آب بیشتر باشد یا چای مدت طولانی‌تری دم بکشد، نوشیدنی غلیظ‌تر و گس‌تر می‌شود و ترکیبات بیشتری از برگ وارد آب می‌شوند. پژوهش‌های آزمایشگاهی نیز نشان داده‌اند زمان و دمای دم‌کردن می‌توانند روی میزان استخراج کافئین و ترکیبات فنولی اثر بگذارند. در این بین نباید تانن چای را با کافئین اشتباه گرفت. کافئین محرک سیستم عصبی است و بیشتر با هوشیاری، تپش قلب، اضطراب و اختلال خواب ارتباط دارد. اما ترکیبات پلی‌فنولی چای؛ که معمولا در گفتار عمومی بخشی از آن‌ها را «تانن» می‌نامیم؛ می‌توانند بر جذب آهن غیرهِم اثر بگذارند.

ضمن اینکه رنگ تیره‌تر به‌تنهایی معیار دقیقی برای میزان کافئین نیست. نوع چای، میزان برگ، اندازه برگ، دمای آب و زمان دم‌کشیدن همگی دخیل‌اند. اگر می‌خواهید تفاوت چای سیاه، سبز و سایر انواع را جداگانه بررسی کنید، مطلب انواع چای توضیح کامل‌تری دارد.

ادعای اول: چای جذب آهن را کم می‌کند

ارتباط چای و جذب آهن یکی از مستندترین نگرانی‌ها درباره چای است، اما یک نکته مهم معمولا در توضیح آن جا می‌افتد؛ اینکه همه آهن موجود در غذا به یک شکل جذب نمی‌شود. آهن هِم بیشتر در گوشت، مرغ و ماهی وجود دارد و جذب آن کمتر تحت تأثیر چای قرار می‌گیرد. آهن غیرهِم بیشتر در منابع گیاهی مانند حبوبات، سبزیجات، غلات و غذاهای غنی‌شده وجود دارد و پلی‌فنول‌های چای می‌توانند جذب آن را کاهش دهند.

در یک مطالعه انسانی، نوشیدن چای هم‌زمان با یک وعده حاوی آهن غیرهِم، اثر مهاری حدود ۳۷ درصدی بر جذب آهن ایجاد کرد. وقتی نوشیدن چای یک ساعت از وعده غذایی فاصله گرفت، این اثر مهاری به حدود ۱۸ درصد رسید؛ یعنی تقریبا نصف شد. پس رابطه چای پررنگ و کم‌خونی به این معنی نیست که هرکس چای بخورد حتما دچار کم‌خونی می‌شود. مسئله برای کسانی اهمیت بیشتری دارد که ذخایر آهن پایین دارند، کم‌خونی فقر آهن دارند یا بخش زیادی از آهن رژیمشان از منابع گیاهی تأمین می‌شود. برای این افراد، راه‌حل عملی حذف کامل چای نیست؛ بهتر است چای بعد از غذا بلافاصله نوشیده نشود و دست‌کم حدود یک ساعت با وعده اصلی فاصله داشته باشد.

ادعای دوم: کافئین؛ سقف روزانه، اثر بر خواب و اضطراب

FDA اعلام می‌کند برای بیشتر بزرگسالان سالم، مصرف روزانه تا ۴۰۰ میلی‌گرم کافئین معمولا با آثار منفی همراه نیست؛ البته حساسیت افراد به کافئین بسیار متفاوت است. مصرف زیاد کافئین می‌تواند با بی‌خوابی، اختلال خواب، اضطراب، تپش قلب، افزایش ضربان قلب، ناراحتی معده و در برخی افراد افزایش فشار خون همراه باشد. برای مطالعه بیشتر درباره مکانیسم آن می‌توانید مطلب کافئین و تأثیر آن بر بدن را ببینید.

اما روزی چند استکان چای معادل این سقف است؟ جواب دقیق وجود ندارد. FDA مقدار معمول کافئین در ۳۵۵ میلی‌لیتر چای سیاه را حدود ۷۱ میلی‌گرم اعلام می‌کند. اگر صرفا برای تخمین، استکان را ۱۰۰ تا ۱۵۰ میلی‌لیتر در نظر بگیریم، چنین چایی حدود ۲۰ تا ۳۰ میلی‌گرم کافئین در هر استکان دارد. بنابراین ۴۰۰ میلی‌گرم از نظر ریاضی چیزی حدود ۱۳ تا ۲۰ استکان می‌شود. این عدد توصیه به نوشیدن این مقدار چای نیست؛ چون چای پررنگ‌تر ممکن است کافئین بیشتری داشته باشد و کافئین قهوه، شکلات، نوشابه و سایر منابع هم باید در مجموع روزانه حساب شود. درباره چای و بی‌خوابی نیز زمان مصرف مهم است. اگر بعد از چای عصر یا شب دیرتر می‌خوابید، خواب سبک‌تری دارید یا دچار تپش و بی‌قراری می‌شوید، مقدار و زمان مصرف را کمتر کنید؛ حتی اگر هنوز به سقف ۴۰۰ میلی‌گرم نرسیده‌اید.

ادعای سوم: چای داغ و مری؛ چرا دما مهم‌تر از پررنگی است؟

در اینجا پررنگی تقریبا مسئله اصلی نیست. آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC) نوشیدن نوشیدنی‌های بسیار داغ، یعنی با دمای بالاتر از ۶۵ درجه سانتی‌گراد را در گروه احتمالا سرطان‌زا برای انسان طبقه‌بندی کرده است؛ شواهد به‌ویژه درباره افزایش خطر سرطان مری مطرح هستند. بنابراین یک چای کم‌رنگ که بسیار داغ نوشیده می‌شود، از این منظر لزوما انتخاب بهتری از چای پررنگی نیست که کمی خنک شده است. راهکار ساده این است که بعد از ریختن چای، برای نوشیدن آن عجله نکنید و اجازه دهید دمایش پایین بیاید. نکته علمی این بخش دماست، وبه رنگ یا نوع چای ارتباطی ندارد.

ادعای چهارم: لک دندان، معده و فشار خون

چای سیاه می‌تواند باعث ایجاد لک خارجی روی دندان‌ها شود؛ مطالعات آزمایشگاهی نیز توانایی چای در رنگی‌کردن سطح دندان را نشان داده‌اند. این موضوع بیشتر مسئله ظاهری است و نباید با پوسیدگی دندان یکی دانسته شود. در مورد معده، واکنش افراد یکسان نیست. کافئین یا خود چای در بعضی افراد می‌تواند ناراحتی گوارشی ایجاد کند. اگر مبتلا به رفلاکس هستید و به‌طور تکرارشونده می‌بینید چای پررنگ علائمتان را بیشتر می‌کند، کاهش غلظت یا مقدار آن تصمیم منطقی‌تری از یک ممنوعیت عمومی برای همه است.

درباره چای پررنگ و فشار خون هم باید محتاط بود. FDA افزایش فشار خون را یکی از علائم احتمالی دریافت بیش از حد کافئین ذکر می‌کند؛ از سوی دیگر، مطالعات مصرف طولانی‌مدت چای حتی کاهش اندکی در فشار خون را گزارش کرده‌اند. بنابراین شواهد از این ادعای ساده که چای پررنگ باعث فشار خون بالا می‌شود حمایت نمی‌کنند.

چه کسانی باید محتاط باشند؟

افرادی که کم‌خونی فقر آهن یا ذخایر آهن پایین دارند، بهتر است چای را از وعده‌های اصلی و مکمل آهن فاصله دهند. در دوران بارداری نیز ACOG توصیه می‌کند مصرف کافئین روزانه کمتر از ۲۰۰ میلی‌گرم باشد. با همان تخمین FDA برای چای سیاه، این مقدار حدود نصف سقف بزرگسالان سالم است؛ اما باز هم تعداد استکان معیار دقیقی نیست و تمام منابع کافئین روزانه باید با هم محاسبه شوند.

افراد مبتلا به رفلاکس بهتر است واکنش بدن خود به چای را در نظر بگیرند و در صورت تشدید علائم، مقدار یا غلظت آن را کمتر کنند. برای کودکان و نوجوانان نیز مصرف کافئین باید محدودتر باشد و FDA به آثار احتمالی مانند اختلال خواب، اضطراب، تپش قلب و افزایش فشار خون اشاره می‌کند.

اگر هدف فقط کاهش کافئین است، می‌توان بخشی از مصرف روزانه را با نوشیدنی‌های بدون کافئین جایگزین کرد. در مطلب بهترین دمنوش‌های گیاهی گزینه‌های مختلف معرفی شده‌اند و در بخش چای سبز و دمنوش گیاهی نیز گزینه‌های متفاوت در دسترس‌اند. البته چای سبز بدون کافئین نیست؛ FDA برای ۳۵۵ میلی‌لیتر چای سبز به‌طور متوسط حدود ۳۷ میلی‌گرم کافئین گزارش می‌کند.

چای درست‌تر: زمان دم، دما و فاصله از وعده غذایی

برای اینکه مصرف چای دردسر کمتری ایجاد کند، لازم نیست آن را کنار بگذارید. چند تغییر ساده کافی است:

  • اگر چای بسیار غلیظ می‌نوشید، مقدار برگ یا مدت دم‌کشیدن را کمتر کنید؛ زمان دم بیشتر می‌تواند استخراج کافئین و ترکیبات فنولی را افزایش دهد.
  • چای را در دمای بسیار بالا ننوشید و اجازه دهید پیش از مصرف از محدوده بالاتر از ۶۵ درجه فاصله بگیرد.
  • اگر کمبود آهن دارید یا در معرض آن هستید، میان چای و وعده اصلی حداقل حدود یک ساعت فاصله ایجاد کنید.
  • اگر چای عصرگاهی روی خواب شما اثر دارد، مصرف کافئین را به ساعات زودتر روز منتقل کنید.
  • اگر با چای پررنگ تپش قلب، اضطراب یا ناراحتی معده پیدا می‌کنید، حد تحمل شخصی شما احتمالا پایین‌تر از سقف عمومی کافئین است.
دو استکان چای پررنگ و کم‌رنگ کنار ساعت شنی و قوری

کیفیت و شیوه دم‌کردن هم روی تجربه نوشیدن اثر دارد. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید راهنمای چای ایرانی یا خارجی را ببینید یا برای انتخاب محصول به بخش خرید چای سر بزنید.

برای بیشتر افراد سالم چای پررنگ ذاتا نوشیدنی ممنوعی نیست؛ زمان، مقدار، دمای نوشیدن و شرایط فردی مهم‌ترند. اگر کمبود آهن دارید، چای را از غذا فاصله دهید؛ اگر خواب یا تپش قلبتان را مختل می‌کند، کافئین را کمتر کنید و چای را هم بسیار داغ ننوشید. برای کسانی که می‌خواهند مصرف کافئین را پایین بیاورند، چای سبز با کافئین کمتر یا دمنوش‌های بدون کافئین می‌توانند بخشی از مصرف روزانه را جایگزین کنند. برای مطالعه بیشتر درباره نوشیدنی‌ها نیز می‌توانید مطلب نوشیدنی مناسب هر گروه خونی را ببینید.

سوالات متداول

۱. چای پررنگ باعث کم‌خونی می‌شود؟

به‌طور مستقیم نمی‌توان گفت هرکس چای پررنگ بخورد کم‌خون می‌شود. شواهد قوی نشان می‌دهند چای، به‌خصوص همراه غذا، جذب آهن غیرهِم را کاهش می‌دهد. این مسئله برای افراد دارای کمبود آهن مهم‌تر است.

۲. چند ساعت بعد از غذا چای بخوریم؟

مطالعه انسانی نشان داده یک ساعت فاصله بین غذا و چای می‌تواند اثر مهاری چای بر جذب آهن را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهد. برای افراد مبتلا به کمبود آهن، رعایت این فاصله به‌ویژه مهم است.

۳. روزی چند استکان چای مجاز است؟

عدد ثابت و رسمی برای «استکان چای» وجود ندارد. معیار بهتر، مجموع کافئین است: حداکثر حدود ۴۰۰ میلی‌گرم در روز برای بیشتر بزرگسالان سالم و کمتر از ۲۰۰ میلی‌گرم در بارداری. مقدار واقعی کافئین هر استکان به حجم، نوع چای و روش دم‌کردن بستگی دارد.

۴. چای کم‌رنگ ضرر ندارد؟

کم‌رنگ‌تر بودن می‌تواند دریافت برخی ترکیبات را کاهش دهد، اما به معنی «بی‌ضرر بودن مطلق» نیست. چای کم‌رنگ هم کافئین دارد و اگر بسیار داغ نوشیده شود، مسئله دما همچنان باقی است.

۵. چای سبز جایگزین بهتری است؟

اگر هدف کاهش کافئین باشد، چای سبز به‌طور متوسط می‌تواند کافئین کمتری از چای سیاه داشته باشد، اما بدون کافئین نیست. همچنین نباید آن را به‌عنوان درمان کم‌خونی، فشار خون یا بیماری دیگری در نظر گرفت.


اشتراک‌گذاری:

دربارهٔ نویسنده

اسنپ

دیدگاه‌ها (0)

دیدگاه خود را بنویسید